NURETTİN RENCBER (AĞLAMA YAR) Elimde de bir sigara dumanında bin bir hayal katıyorum Ciğerlerime her çektikçe Sen doluyorsun içime Dolanma hücrelerimde Beni bana bırak dokunma günceme Yaşam savaşım sürerken bu makinede Çekin yaşam fişimi Ölüme boyun eğdim kıyın gençliğime Vasiyetimdir bilin isimsiz olsun mezarım Kimseler gelmesin Ahirimde sükunet hakim olsun her bir yanıma Beni benliğimde bırakın Dokunmayın kimliksizliğime Vasiyetimdir unutmayın olur mu bir kez istediğim olsun o da ebediyette Cenazemde çok insan olsun kalabalıklarda bulayım yalnızlığımı son yolculuğumda Ben gökyüzü semalarından öldüğü kestiremediğim anlarda Ne oluyor şaşkınlığıyla düşünürken arş-ı semada Atın toprakları üzerime usulca O vefasızımı yanaştırmayın yanıma Son yolculuğum huzurlu olsun göstermeyin yüzümü ona Yüzünü bana Tahtalarımı dizerken dikkat edin basmayın toprağıma Birazdan öldüğümü anlayacağım başım çarpınca Ve o an beni bana bırakın toprağımla Geldiğim toprağa saf doğduğum gibi dönemesem bile Bir fatiha okuyun ardımdan ama Ağlamayın sakın ha…
Sitenize Reklam Alanları istanbulgibi.blogcu.com
